محله امیریه؛ قدیمی، شلوغ و کنار بازار بزرگ تهران

امیریه از هسته‌های قدیمی تهران است. به نوشته‌ی منابع، از غرب به خیابان کارگر جنوبی، از شرق به خیابان وحدت اسلامی (شاپور)، از شمال به میدان منیریه و از جنوب به خیابان مختاری می‌رسد. این محله در منطقه‌ی ۱۱ و در مرکز شهر قرار دارد، نزدیک بازار بزرگ تهران؛ و شریان‌های اصلی‌اش ولیعصر و کارگر هستند.

نام امیریه

درباره‌ی نام، منابع یکسان نمی‌گویند. ویکی‌پدیا آن را به باغ و عمارت کامران میرزا نایب‌السلطنه، ملقب به «امیر کبیر»، می‌رساند که در محدوده‌ی دانشگاه افسری امام علی بوده است؛ و می‌گوید بخشی از ولیعصر کنونی میان میدان منیریه و تقاطع امام خمینی در گذشته «خیابان امیریه» نامیده می‌شد. کیلید نام را به امیربهادر، وزیر جنگ مظفرالدین شاه و محمدعلی شاه، نسبت می‌دهد. ما قطعی نمی‌گوییم کدام درست است.

از اعیان‌نشین به مرکز شلوغ

محله در آغاز در غرب شهر و نزدیک دروازه‌ی قزوین بود و کاربری زمین‌هایش باغ و کشاورزی؛ کم‌کم در دوره‌های بعد خانه‌ها جای باغ‌ها را گرفتند. زمین‌ها در آغاز بسیار بزرگ بودند و بعدها به قطعه‌های کوچک‌تر تقسیم شدند. در گذشته امیریه محله‌ی اعیان‌نشین بود؛ امروز محله‌ی متراکم، شلوغ و تجاری است و به «بورس لوازم ورزشی» شهرت دارد.

بناهای شاخص

از بناهای مهم محدوده، بنا بر ویکی‌پدیا، انجمن آثار و مفاخر ملی، باغ امیریه، خانه‌ی انیس‌الدوله و عبادتگاه شاه ورهرام ایزد زرتشتیان است. نخستین پمپ بنزین تهران هم در چهارراه امیریه (ولیعصر و مولوی) تأسیس شد و بعد از ساخت مترو (ایستگاه مهدیه) از میان رفت.

نکته‌ی خریدار

امیریه به بازار، مترو و مرکز شهر نزدیک است، ولی بافتش متراکم و قدیمی است؛ ساختمان‌های متعدد قدیمی و در بعضی گذرها پارکینگ و نور محدود است. هر ملک را جداگانه از نظر سازه، نور و پارکینگ بسنجید.

اگر دنبال خانه در امیریه هستید، ملک‌های واقعی را در نقشه‌ی ملک‌های برای فروش و ملک‌های اجاره ببینید؛ قیمت‌ها زود تغییر می‌کنند و عددی که امروز در یک مقاله بخوانید فردا قدیمی است. برای اینکه بدانید کدام محله به شما می‌خورد، راهنمای انتخاب محله‌ی مناسب را هم بخوانید.