محله درکه؛ درّه‌ی کوچک زیر توچال، با پلنگ‌چال و کوهسار

درکه یکی از محله‌های شمال تهران و از شمالی‌ترین آن‌ها در منطقه‌ی ۱ است، در همسایگی اوین و ولنجک و غرب شمیران. به دلیل قرارگیری در دامنه‌ی کوه‌های شمالی، از جاهای مناسب برای کوهنوردی در تهران است. بنا بر کیلید، از شرق به ولنجک و زعفرانیه، از جنوب به اوین و اراضی ارارات، و از غرب به سعادت‌آباد و دره‌ی فرحزاد می‌رسد؛ در شمال رشته‌کوه توچال است.

نام و تاریخ

ویکی‌پدیا می‌نویسد از پیشینه‌ی درکه اطلاع چندانی در دست نیست، ولی تاریخ آن به‌سبب نزدیکی با اوین به آن پیوسته است. اقتصاد روستا بر باغداری و دامداری استوار بود و آب از رود درکه می‌آمد. روستا طبق سرشماری ۱۳۳۵ دارای ۷۴۲ نفر جمعیت بود. کیلید قدمت را ۷۰۰ تا ۸۰۰ سال می‌نویسد، و نام را ترکیب «دَرّه» و «که» (پسوند تصغیر) به معنای «دره‌ی کوچک» می‌داند که با جغرافیای محله جور است. روایتی هم هست که می‌گوید ساکنان قدیم برای عبور از برف سنگین از کفش ویژه‌ای به نام «درگ» استفاده می‌کردند و نام از آن گرفته شده؛ خود منبع این را عامیانه می‌داند.

محله امروز

درکه از دو بخش تشکیل می‌شود: خود درکه، و «کوهسار درکه» در غرب آن که ساختمان‌های مدرن و برج‌ها در آن ساخته شده‌اند و سرای محله دارد. پناهگاه پلنگ‌چال در کوه‌های درکه و در مسیر صعود به قله‌ی توچال است.

نکته‌ی خریدار

درکه کوهپایه است: شیب، مسیل و رانش را پیش از خرید در بخش‌های بالاتر جدی بگیرید و دسترسی زمستانی را بپرسید. خرید در کوهسار تفاوت زیادی با خرید در بافت روستایی قدیمی دارد.

اگر دنبال خانه در درکه هستید، ملک‌های واقعی را در نقشه‌ی ملک‌های برای فروش و ملک‌های اجاره ببینید؛ قیمت‌ها زود تغییر می‌کنند و عددی که امروز در یک مقاله بخوانید فردا قدیمی است. برای اینکه بدانید کدام محله به شما می‌خورد، راهنمای انتخاب محله‌ی مناسب را هم بخوانید.