دریاچه چیتگر (دریاچه خلیج فارس)؛ محله‌ای جوان کنار دریاچه‌ی مصنوعی ۱۳۰ هکتاری

دریاچه‌ی چیتگر، که «دریاچه‌ی شهدای خلیج فارس» هم نامیده می‌شود، دریاچه‌ای مصنوعی در غرب تهران و منطقه‌ی ۲۲ است. به نوشته‌ی ویکی‌پدیا مساحت دریاچه ۱۳۰ هکتار و کنارش ۱۲۰ هکتار مجموعه‌ی تفریحی در خشکی است. در شمال بوستان جنگلی چیتگر قرار دارد و جنوبش به بزرگراه همدانی، شمالش به همت، شرقش به آزادگان و غربش به بافت مسکونی منطقه‌ی ۲۲ می‌رسد. آب آن از رودخانه‌ی کن تأمین می‌شود و چرخه‌ی بسته دارد.

تاریخچه

طرح ساخت دریاچه به نخستین طرح جامع تهران در ۱۳۴۷ برمی‌گردد که ساخت دریاچه‌ای در غرب شهر را پیش‌بینی کرده بود، ولی محدودیت‌های فنی و بودجه‌ای آن را سال‌ها مسکوت گذاشت. کیلید می‌نویسد خانواده‌ی فرمانفرمایان و فیروزگر مالک زمین‌های چیتگر و وردآورد بودند؛ پس از انقلاب این زمین‌ها ملی شدند و بخشی به سازمان زمین شهری واگذار شد. شهرداری منطقه‌ی ۲۲ در ۱۳۷۹ کارش را شروع کرد تا بر پایه‌ی الگوهای نوین شهرسازی ساخت‌وساز و جبران کمبودهای رفاهی انجام شود.

محله و نام

این محله از جوان‌ترین محله‌های تهران است. ابتدا «دریاچه‌ی چیتگر» نام داشت ولی به‌دلیل شباهت دریاچه به نقشه‌ی ایران و یاد شهدای دفاع مقدس، به «دریاچه‌ی خلیج فارس» تغییر نام یافت؛ امروز هر دو نام به کار می‌رود. بخشی از زمین‌های محدوده شخصی‌اند و بقیه در تملک تعاونی‌ها.

نکته‌ی خریدار

چون محله جوان و در حال ساخت است، سند و مالکیت (به‌ویژه زمین‌های تعاونی) را جدی بگیرید (مراحل قانونی خرید ملک را ببینید) و فاصله‌ی ملک تا مترو را بپرسید. دهکده‌ی المپیک و شهرک راه‌آهن همسایه‌اند.

اگر دنبال خانه در دریاچه‌ی چیتگر هستید، ملک‌های واقعی را در نقشه‌ی ملک‌های برای فروش و ملک‌های اجاره ببینید؛ قیمت‌ها زود تغییر می‌کنند و عددی که امروز در یک مقاله بخوانید فردا قدیمی است. برای اینکه بدانید کدام محله به شما می‌خورد، راهنمای انتخاب محله‌ی مناسب را هم بخوانید.