محله الهیه؛ از باغ‌های حسین بیطار تا برج‌های امروز

الهیه از محله‌های مرفه‌نشین شمال تهران است. به نوشته‌ی منابع، از شمال به تجریش، از غرب به خیابان ولیعصر و بزرگراه مدرس، از جنوب به پل صدر و از شرق به خیابان شریعتی می‌رسد. در منطقه‌ی ۱ شهرداری تهران است و ایستگاه‌های مترو صدر و قیطریه به آن دسترسی می‌دهند.

نام و تاریخچه

زمین‌های الهیه نام قدیمی «خورآذین» (خلازیر) را داشتند و ده مستقلی نبودند و جزء زرگنده شمرده می‌شدند. به نوشته‌ی منابع، پدربزرگ حسین بیطار در سال ۱۲۸۶ قمری چند قطعه از این زمین‌ها را خرید و بعدها نوه‌اش، حسین بیطار، مالک آن شد؛ و محله از همین مالکیت «الهیه» نام گرفت. در دوره‌ی ناصرالدین شاه کارخانه‌ی کبریت‌سازی هم، با پیگیری امین‌الدوله، در این محله دایر بود.

باغ‌ها و سفارتخانه‌ها

سه باغ مشهور الهیه، باغ شرکت نفت، باغ سفارت آلمان و باغ سفارت ترکیه‌اند؛ باغ‌سفارت روسیه هم در همین محدوده گزارش می‌شود. سفارتخانه‌های سوئیس، دانمارک، بلژیک، فنلاند، مالزی و مصر در محله قرار دارند. موزه‌ی دکتر حسابی و موزه‌ی موسیقی ایران، همچنین پل رومی و خیابان فرشته، از شناخته‌شده‌ترین جاهای آن‌اند. محمود حسابی در ردیف ساکنان نام‌آور محله آمده است.

از باغ به برج

به نوشته‌ی ویکی‌پدیای فارسی، تا سال ۱۳۷۲ الهیه تنها محدوده‌ای بود که ساخت بیش از دو طبقه در آن مجاز نبود (این را به‌عنوان گزارش منبع بیاوریم، نه فهم قطعی از مقررات). امروز برج‌هایی در آن دیده می‌شود، و باغ‌هایی که زمانی زیستگاه پرندگان و روباه بود کم شده‌اند. این تغییر یکی از مسئله‌های شمال تهران است: باغ‌ها «ریه‌های شهر» بودند و برج‌سازی هم هوا و هم نور خیابان را عوض می‌کند. اگر الهیه برایتان به‌خاطر فضای سبزش جذاب است، موقع بازدید ببینید ساختمان کنار ملک چه ارتفاعی دارد و نور را چقدر می‌گیرد.

بازار مسکن

الهیه از گران‌ترین محله‌های تهران است و قیمت‌ها به فاصله از خیابان‌های اصلی، سن ساختمان و امکانات بستگی دارد.

اگر دنبال خانه در الهیه هستید، ملک‌های واقعی را در نقشه‌ی ملک‌های برای فروش و ملک‌های اجاره ببینید؛ قیمت‌ها زود تغییر می‌کنند و عددی که امروز در یک مقاله بخوانید فردا قدیمی است. برای اینکه بدانید کدام محله به شما می‌خورد، راهنمای انتخاب محله‌ی مناسب را هم بخوانید.