محله جوادیه؛ «ترک‌آباد» کنار راه‌آهن و کارخانه‌ی قند

جوادیه از شناخته‌شده‌ترین و قدیمی‌ترین محله‌های جنوب تهران است. بنا بر ویکی‌پدیا در جنوب‌غربی میدان راه‌آهن قرار دارد، خط غربی راه‌آهن از آن می‌گذرد و در منطقه‌ی ۱۶ است. کیلید آن را به یک پنج‌ضلعی مانند می‌کند که بزرگراه‌های نواب صفوی و تندگویان، فرودگاه قلعه‌مرغی، ساختمان راه‌آهن و ریل قطار از پنج سو آن را فراگرفته‌اند، با جمعیتی حدود ۵۰ هزار نفر و ۱۲ هزار خانوار.

نام و مهاجران

نام محله از نام کوچک «جواد فردانش» می‌آید که مالک بسیاری از زمین‌های آن بود؛ به روایت کیلید او بقیه‌ی اموالش را صرف ساخت مدرسه، مسجد، درمانگاه و آبادانی کرد و در ۱۳۳۰ محله را جوادیه نامیدند تا نامش ماندگار شود. جوادیه در ابتدا، به نوشته‌ی کیلید، «ترک‌آباد» نام داشت، چون ساکنان نخستین بیشتر مهاجران آذری‌زبان از سراب، زنجان و آذربایجان بودند که به‌دلیل کشتارگاه، کارخانه‌ی قند و راه‌آهن به این منطقه آمدند. امروز بیشتر ساکنان از ترک‌های اردبیل و سراب و زنجان، شمالی‌ها و لرستانی‌ها گزارش شده‌اند.

دسترسی

خیابان‌های اصلی محله فیروزآباد، نوری، ده‌متری اول، بیست‌متری جوادیه و ده‌متری دوم‌اند. بزرگراه‌های تندگویان، نواب صفوی و بعثت دسترسی خودرو، و خط ۳ مترو و چند خط اتوبوس دسترسی عمومی را تأمین می‌کنند. «پل جوادیه» نماد قدیمی محله است و در ۱۳۸۹ پل جدیدی با نام «شهدای جوادیه» جای پل فرسوده‌ی قدیمی را گرفت.

نکته‌ی خریدار

ویکی‌پدیا می‌نویسد جوادیه به‌دلیل قدمت امکانات نسبتاً کمی دارد. برای ساختمان‌های قدیمی، سازه و نوسازی را بپرسید.

اگر دنبال خانه در جوادیه هستید، ملک‌های واقعی را در نقشه‌ی ملک‌های برای فروش و ملک‌های اجاره ببینید؛ قیمت‌ها زود تغییر می‌کنند و عددی که امروز در یک مقاله بخوانید فردا قدیمی است. برای اینکه بدانید کدام محله به شما می‌خورد، راهنمای انتخاب محله‌ی مناسب را هم بخوانید.