تهرانپارس محلهای وسیع در شرق تهران است، در محدودهی منطقههای ۴ و ۸. بنا بر ویکیپدیا از سه طرف به پارک ملی خجیر، بوستانهای جنگلی سرخهحصار، پلیس، یاس و لویزان محدود میشود. بر پایهی تقسیمبندی شهرداری، دو قسمت تهرانپارس شرقی و تهرانپارس غربی دارد؛ بزرگراههای رسالت، زینالدین و باقری از آن میگذرند. راهنمای تهرانپارس شرقی را جداگانه نوشتهایم.
به نوشتهی کیلید، حدود صد سال پیش دو روستای مهدیآباد و مجیدآباد در محل تهرانپارس بودند که با افزایش جمعیت باغها به محیط مسکونی بدل شدند. مالک اصلی گذشته، به نقل از همین منبع، فردی زرتشتی به نام ارباب هرمز (هرمز آرش) بود که زمینها را خرید و نخستین بناها را گذاشت؛ او مدرسهی زرتشتیان را در محله بنا کرد و به همین دلیل زرتشتیان زیادی به این منطقه آمدند. هنوز زرتشتیان در این محله، بهویژه در فلکهی دوم، ساکناند و آتشکدهی آنان در خیابان جشنواره است. دکتر ستوده دربارهی مهدیآباد مینویسد که در ۱۳۲۷ از آن قلعهای خراب و چند چهاردیواری مانده بود، و آب آن را آمریکاییها برای باغ سفارت آمریکا در خیابان امجدیه خریدند و بعد مهدیآباد خراب شد و اهالی پراکنده شدند.
بلوار شاهد (پروین) در مرز تهرانپارس غربی و شرقی است و کیلید آن را «محلهی پرتقاضای تهرانپارس» میداند. محلهی تهرانپارس چهار فلکه دارد و ساختار شهرسازی آن شبکهای و منظم است.
تهرانپارس بزرگ است و بخشهایش (غربی، شرقی، فلکهها، بلوار شاهد) از نظر بافت، سن ساختمان و قیمت متفاوتاند؛ بپرسید ملک دقیقاً کدام قسمت است. دسترسی به مترو و بزرگراهها را هم در ساعت شلوغ بسنجید.
اگر دنبال خانه در تهرانپارس هستید، ملکهای واقعی را در نقشهی ملکهای برای فروش و ملکهای اجاره ببینید؛ قیمتها زود تغییر میکنند و عددی که امروز در یک مقاله بخوانید فردا قدیمی است. برای اینکه بدانید کدام محله به شما میخورد، راهنمای انتخاب محلهی مناسب را هم بخوانید.
در حال بارگذاری...