منطقهی ۱۰ شهرداری تهران میان مرکز، غرب و جنوبغرب شهر است. به نوشتهی ویکیپدیا تراکم ناخالص جمعیتی آن حدود ۴۰۰ نفر در هکتار است که آن را از میان ۲۲ منطقه پرتراکمترین میکند؛ چهار برابر حد استاندارد و دو برابر میانگین شهر. سه ناحیه و ۱۰ محله دارد.
از شمال به خیابان آزادی (منطقهی ۲)، از جنوب به خیابان قزوین (منطقهی ۱۷)، از شرق به بزرگراه نواب (منطقهی ۱۱) و از غرب به خیابان شهیدان، بزرگراه یادگار امام، هرمزان و امامزاده عبدالله (منطقهی ۹) میرسد. جیحون، کارون، قصرالدشت، رودکی جنوبی، دامپزشکی، هاشمی، مرتضوی، مالکاشتر و بخش غربی بریانک و امام خمینی از خیابانهای مهم آناند. سه ناحیه افقی از غرب به شرق کشیده شدهاند.
سابقهی سکونت شهری آن به دههی ۱۳۲۰ برمیگردد و تا دههی ۱۳۶۰ بهتدریج گسترش یافت. منطقه از قدیم اکبرآباد و بریانک را دربرمیگرفت و بین دههی ۲۰ تا ۵۰ بافت جنوبیاش با کوچهباغها و دو قلعهی بریانک و جی چهرهی روستایی خود را حفظ کرد.
تراکم بالا یعنی نور و فضای باز و پارکینگ محدودتر؛ ویکیپدیا از بوستانهای کوچک (هزار شهید، هفتچنار و تهرانی) نام میبرد ولی به نوشتهی همان منبع سرانهی فضای سبز منطقه حدود ۲٫۶ متر مربع است. سازه و نور هر ملک را جدا بسنجید.
برای دیدن ملکهای واقعی در منطقهی ۱۰، نقشهی ملکهای برای فروش و ملکهای اجاره را باز کنید؛ قیمتها زود تغییر میکنند و ما عمداً قیمت نمینویسیم. راهنمای انتخاب محلهی مناسب و لیست همهی راهنماهای محله را هم ببینید.
در حال بارگذاری...