پونک در شمال‌غرب تهران است و میان منطقه‌های ۲ و ۵ تقسیم می‌شود (بخش بیشتر آن در منطقه‌ی ۵ است). مرزهایش بنا بر منابع: بزرگراه نیایش (هاشمی رفسنجانی) در شمال، بزرگراه همت در جنوب، رودخانه‌ی پونک و بوستان نهج‌البلاغه در شرق و بزرگراه ستاری در غرب. بلوار میرزابابایی آن را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند و بلوار عدل و خیابان سردار جنگل از شناخته‌شده‌ترین خیابان‌هایش‌اند. جمعیت آن در سرشماری ۱۳۹۰ حدود ۲۹ هزار نفر گزارش شده است.
دو روایت برای نام پونک هست: یکی فراوانی گل پونه در دره‌ی پونک، و دیگری وجود روستایی به نام «پوئینک» که تلفظش کم‌کم تغییر کرده است. ده پونک را بیش از هشتصد سال قدمت می‌دهند؛ نشانه‌اش را امامزادگان عین‌علی و زین‌علی و درخت بید کهنسالی در محله می‌دانند. به نوشته‌ی منابع، ارتباط ده با راه قدیم امامزاده داود هم از دلایل قدمتش است: این راه از پونک و فرحزاد می‌گذشت و هنوز مسیر پیاده‌روی پرطرفداری است.
در دوره‌ی ناصرالدین شاه و پس از آن، به روایت منابع، زمین‌های ده میان چند مالک دست‌به‌دست شد: ظل‌السلطان، سپس املاک خالصه، و بعد میرزا یوسف مستوفی‌الممالک که تا پایان عمر مالک آن بود و پس از او به وارثانش رسید. بعدها خاندان فرمانفرما زمین‌ها را خرید. باغ‌های بزرگ و توتستان‌ها هم در گذشته در این ده بود؛ و ساکنان قدیمی را، به گفته‌ی کیلید، مهاجرانی باغبان از خراسان می‌دانند (این را به‌عنوان نقل بپذیرید).
بیشتر باغ‌های قدیمی به آپارتمان‌های نوساز تبدیل شده‌اند و تعداد کمی درخت از آن‌ها مانده است. محله به آرامش، آب‌وهوای نسبتاً پاک و دسترسی خوب به بزرگراه‌ها شهرت دارد و بوستان نهج‌البلاغه در مرز شرقی آن فضای سبز بزرگی برای ساکنان است. چون بافت اصلی آپارتمانی و نوساز است، پیدا کردن واحد با متراژ‌های مختلف سخت نیست؛ ولی همین نوسازی سریع یعنی کیفیت ساخت را از ساختمانی به ساختمان دیگر باید جدی سنجید.
اگر دنبال خانه در پونک هستید، ملک‌های واقعی را در نقشه‌ی ملک‌های برای فروش و ملک‌های اجاره ببینید؛ قیمت‌ها زود تغییر می‌کنند و عددی که امروز در یک مقاله بخوانید فردا قدیمی است. برای کیفیت ساخت و جزئیات طراحی، اصول طراحی خوب آپارتمان در تهران را هم ببینید. برای اینکه بدانید کدام محله به شما می‌خورد، راهنمای انتخاب محله‌ی مناسب را هم بخوانید.
در حال بارگذاری...