معماری ایرانی، اصول شهرسازی، زندگی آپارتمانی و تجربهی شهرهای دیگر دنیا.
آپارتمان خوب فقط متراژ و قیمت نیست. ده اصل طراحی که در تهران تفاوت یک خانهی خوب و یک خانهی پشیمانکننده را میسازد: جهت و آفتاب، هوای دوطرفه، ایمنی لرزهای، صدا و حریم، ورودی و راهپله، بالکن، پارکینگ، فضای سبز و مشاع، چیدمان و نگهداری — با مثالهایی از اکباتان، شهرک غرب و نرماک.
۲۳ مهر ۱۴۰۵آمستردام همیشه شهر دوچرخه نبود — این مسیر، نتیجهی یک تصمیم آگاهانه در دههی ۱۹۷۰ بود. تهران، با پیست موفق دریاچهی چیتگر در غرب شهر، از قبل نقطهی شروع خوبی برای تکرار همین مسیر دارد.
۲۶ مرداد ۱۴۰۵از بیرون، یک خانهی سنتی ایرانی تقریباً هیچ چیز از خود نشان نمیدهد — دیوارهایی ساده و بیپنجره رو به کوچه. اما همینکه از در میگذری، دنیایی کاملاً متفاوت آغاز میشود. نگاهی به فلسفه و عناصر خانهی درونگرای ایرانی.
۲۶ مرداد ۱۴۰۵در شهر سنتی اسلامی، مسجد جامع و بازار مرکزی قلب تپندهی حیات دینی، اجتماعی و اقتصادی شهر بودند. این اصل و جایگاه امروز آن در کلانشهر تهران را بررسی میکنیم.
۲۵ مرداد ۱۴۰۵محلهی سنتی اسلامی-ایرانی، واحدی فشرده و چندکاربری بود که تمام نیازهای روزمرهی ساکنانش را در فاصلهای پیاده فراهم میکرد — مفهومی که امروز با عنوان «شهر ۱۵ دقیقهای» احیا شده. تهران را از این زاویه بررسی میکنیم.
۲۵ مرداد ۱۴۰۵عدالت و دسترسی برابر به منابع شهری، از ارزشهای مورد تأکید در اندیشهی شهرسازی اسلامی است. شکاف شمال و جنوب تهران و توزیع نابرابر فضای سبز را از این منظر مرور میکنیم.
۲۵ مرداد ۱۴۰۵قاعدهی فقهی «لاضرر و لاضرار» (نه زیانرساندن، نه زیانپذیرفتن) اصلی بنیادین در حقوق اسلامی است که فراتر از روابط همسایگی، به کل زندگی جمعی نیز تعمیمپذیر است. تهران را از این زاویه بررسی میکنیم.
۲۵ مرداد ۱۴۰۵بادگیر، حیاط خنککننده، کوچهی سایهدار و باغ ایرانی، میراث غنی معماری اقلیمی و پایدار ایرانی-اسلامیاند. این میراث را در برابر ساختوساز امروز تهران قرار میدهیم.
۲۵ مرداد ۱۴۰۵حریم خصوصی و گذار تدریجی از فضای عمومی به خصوصی، از اصول بنیادین معماری سنتی اسلامی-ایرانی است. بررسی این اصل و میزان همخوانی بافت امروز تهران با آن.
۲۵ مرداد ۱۴۰۵کوچههای باریک، سایهدار و ارگانیک با شبکهای سلسلهمراتبی از خیابان اصلی تا بنبست خصوصی، از ویژگیهای شاخص شهرسازی اسلامی-ایرانی بودند. تهران امروز را از این منظر بررسی میکنیم.
۲۵ مرداد ۱۴۰۵